Visie
De verkaveling is gebaseerd op twee belangrijke pijlers: 1. Het implementeren van intrinsieke duurzaamheid; 2. Het valoriseren van endogene potenties en kwaliteiten van het gebied en zijn omgeving.
Beide pijlers vormen een rode draad doorheen het ganse ontwerpproces en het uiteindelijke stedenbouwkundig ontwerp. De verkaveling is opgevat als een groot woonen verblijfsgebied met een hoge en gevarieërde belevingswaarde. Deze variatie zal zich zowel in de publieke ruimte als in de bebouwde ruimte uiten. Een van de belangrijkste eigenschappen van het gebied is het reliëf. Het aanzienlijke hoogteverschil, wat weliswaar niet dadelijk als dusdanig waarneembaar is, vormt in de stedenbouwkundige planopbouw de belangrijkste ruimtelijke drager voor de ontwikkeling.
Stedenbouwkundig ontwerp
De basis van het stedenbouwkundig ontwerp wordt gevormd door de planologische context enerzijds en de ruimtelijk-stedenbouwkundige situatie anderzijds.
Het RUP Molenveld vormt het planologische kader van het voorliggende ontwerp. De bestemming die in het RUP is vastgelegd is vertaald naar een stedenbouwkundig inrichtingsplan. Gezien de specifieke eigenschappen van het projectgebied hebben we het vigerende RUP en de in situ karakteristieken met elkaar verweven tot een samenhangend geheel. Het centrale park is de drager van de ganse inrichting.
Reliëf
De aanwezige hoogteverschillen zijn aangegrepen om de in het RUP opgelegde parkeernorm op te vangen. Door de geplande bouwvolumes op eilandjes te plaatsen die horizontaal in het hellende landschap liggen, ontstaat een talud waar de semi-ondergrondse parkeerlaag in onder te brengen is. Door de eilandjes door middel van taluds uit het glooiende landschap te laten knikken, worden het mooie glooiende landschap en de niveauverschillen veel sterker ervaren. Het nieuwe straatbeeld dat ontstaat vertoond gelijkenissen met de historische holle wegen die veelvuldig in de streek voorkomen. Het reliëf wordt hierdoor een van de belangrijkste dragers van de verkaveling. Om de ecologische impact tot een minimum te beperken, hebben we gestreefd naar een grondbalans in evenwicht.
Groenstructuur
Het groen wordt gebruikt om het gehele woongebied enigszins te omarmen, waarbinnen er verschillende perspectieven, ruimten en belevingswaarden ontstaan door de verscheidene groenstructuren. Dat is niet enkel interessant voor de belevingswaarden van bewoners, parkbezoekers of passanten, maar ook voor de toename van de biodiversiteit. Door een grote variatie in beplanting toe te passen wordt die biodiversiteit sterk gestimuleerd, wat een positief effect heeft op de ecologie. Centraal in de verkaveling is een openbaar park voorzien dat ingericht wordt om te fungeren als katalysator van de woonomgeving. De inrichting staat in het teken van beleven en ervaren en tegelijkertijd zorgt het voor het linken van de Mollekensberg aan de andere groene ruimtes van Herent. Het nieuwe openbare park wordt een van de groene structurele stapstenen van Herent. De kern van het dorp wordt verbonden door de stapstenen met het landschap dat in de omgeving ligt.
Groene eilanden
De eilanden liggen aan het parklandschap en zorgen door hun open karakter dat het park vanuit het gehele gebied te beleven is. Doordat de eilandjes vlak liggen is het reliëf aan de randen goed voelbaar. De kleurrijke taluds versterken de identiteit van de eilanden.
Waterconcept integraal waterbeheer
Bij het ontwerpen van de verkaveling is het uitgangspunt gehanteerd dat het hemelwater ter plaatse ervaarbaar moet zijn en ter plaatse moet kunnen infiltreren/bufferen. Op niveau van kavels wordt zoveel mogelijk regenwater hergebruikt in de gebouwen en tuinen.
Op niveau van de publieke ruimte zal in eerste instantie de hoeveelheid verharding tot een minimum beperkt worden om zoveel mogelijk water ter plaatse te kunnen laten infiltreren. Ten tweede is in het park ruimte voorzien waar hemelwater kan worden opgevangen in wadi’s en bufferbekkens. De wadi’s zijn zachte glooiingen in het terrein waar overtollig water tijdelijk opgevangen kan worden om ter plaatse in de bodem te infiltreren. In het park liggen drie permanente waterpartijen, deze kunnen in natte periodes meer water verdragen en daardoor tijdelijk stijgen.
Ontsluiting
De hoofdontsluiting van het gebied is voorzien via een centrale erfontsluitingsweg. Aan de westzijde van deze weg bevindt zich het openbare park met drie parkgebouwen. Aan de oostzijde bevinden zich de villa-appartementen op de eilandjes (taluds) en het woonerf met de grondgebonden woningen op de groene tapijtjes. Aan de westzijde van het openbare park is nog een nieuwe erfweg voorzien die eventuele ontwikkelingen langs de achterzijde van de percelen, gelegen langsheen de Kouterstraat, mogelijk maakt. Het geheel wordt ingericht in het teken van de fietser en de voetgangers, enkel bestemmingsverkeer is gewenst. Het ganse gebied is voorzien van een samenhangend fiets- en voetgangersnetwerk. Deze paden verbinden beide zijde van het park en zorgen voor de verbinding richting Mollekensberg. Het STOP-principe staat voor volgende hiërarchie als uitgangspunt. Ten eerste Stappen, ten tweede Trappen, ten derder Openbaar vervoer en ten vierder Personenvervoer.
Bebouwing
Binnen de verkaveling wordt bewust geopteerd voor compacte bouwvolumes. Enerzijds komt dit ten voordele van de zichten en luchtigheid van de verkaveling. Anderzijds heeft dit een positief effect op de energieprestatie van de gebouwen.
Daarnaast is ook geopteerd voor compacte private tuinen. Vermits het park altijd nabij is, worden de private tuinen tot een aanvaardbaar, leefbaar en aangenaam minimum beperkt. Dit zorgt voor een duurzaam en efficiënt grondgebruik. De tuinen aan de randen zijn het grootst. Hoe centraler in het projectgebied, hoe kleiner.
Back to Top